Z mojej kolekcji: Reflekta II

Po dłuższej przerwie w polowaniu na nowe zabytkowe aparaty, dziś pokażę Wam jeden z dwóch, które udało mi się ostatnio zdobyć. Jak sami pewnie zauważyliście jestem fanem starych analogowych aparatów Kodaka, jednak od czasu do czasu przychodzi mi chęć na zakup lustrzanki dwuobiektywowej. Jedną już mam, jest to czechosłowacki Flexaret i było o nim do poczytania we wpisie ze stycznia 2013 roku. A tym razem zaglądam za zachodnią granicę. W tym wpisie będzie mowa o lustrzance dwuobiektywowej produkcji niemieckiej. Przed Wami Reflekta II.

Reflekta II jest kolejnym modelem po aparacie Reflekta, produkowanym od 1950 roku przez firmę Welta-Kamera-Werk. Od swojej poprzedniczki różni się tym, że posiada zabezpieczenie przed podwójnym naświetleniem. Spust migawki znajduje się na górze aparatu. Po każdym naświetleniu mechanizm jest blokowany, aby zapobiec kolejnej ekspozycji. Aby ponownie uruchomić spust migawki należy najpierw przewinąć film dźwignią znajdującą się z boku aparatu.

Z tyłu obudowy znajduje się metalowa blaszka z tabelą naświetleń (Tiefenschärfentafel), pomocna w ustawieniu odpowiednich parametrów. Poniżej natomiast znajdziemy czerwone zasuwane okienko, dzięki któremu możemy sprawdzić numer klatki filmowej. Na dole aparatu, pod obiektywem, znajduje się metalowe otwarcie tylnej klapki obudowy, dzięki niemu mamy możliwość założenia nowego filmu.

Reflekta II posiada obiektyw oraz soczewkę celownika Pololyt (produkowana także z soczewkami Meritar, Trioplan, Triotar). Matówka znajduje się u góry obudowy w otwieranym kominie. Wyposażony jest w dodatkową lupę, chociaż z mojego punktu widzenia jest raczej ciemny i nie zawsze łatwo ustawić jest dzięki niemu ostrość. Migawka zainstalowana w moim modelu to PRONTOR-SV z czasami 1-1/300s oraz B (produkowane również z migawkami Junior, Cludor, Vebur, Prontor-S, Velax).

Dane techniczne:

Nazwa aparatu: Reflekta II

Typ: TLR - lustrzanka dwuobiektywowa

Producent: VEB Welta-Kamera-Werk, Niemiecka Republika Demokratyczna

Lata produkcji: 1950-1955

Film: film w rolce 120 dla negatywu o wielkości 6x6cm

Obiektyw: 75mm ROW Pololyt  1:3,5

Migawka: PRONTOR-SV (B, 1-1/300s)

Model, który zakupiłem otrzymałem razem ze skórzanym pokrowcem, żółtym filtrem, wężykiem spustowym oraz filmem 120 Fotopan F. Aparat jest w bardzo dobrym stanie, jedynie matówka jest nieco zabrudzona.

Zobaczcie sami.

Z mojej kolekcji: No 2 Brownie Kodak Model F (UK Model)

To już drugi z serii aparatów No 2 Brownie (Model F) w mojej kolekcji. Pierwszy z nich możecie znaleźć w poście z 2012 roku. Tym razem udało mi się zdobyć model w kolorze szarym (chociaż można go określić także jako kolor szarozielony).

No 2 Brownie (Model F) to prosty aparat skrzynkowy o metalowej konstrukcji, z obudową pokrytą tworzywem skóropodobnym. Produkowany był w latach 1929-1935 w Wielkiej Brytanii, w fabryce w Harrow, w północno-zachodnim Londynie, przez Kodak Limited.

Aparat No 2 Brownie produkowany był w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie oraz Wielkiej Brytanii. Szkielet wersji brytyjskiej jest taki sam jak wersji amerykańskiej, natomiast aparat różni się innymi detalami. Najbardziej zauważalną różnicą jest metalowe obramowanie obudowy, w wersji brytyjskiej zawsze jest to czarna emalia, w wersji amerykańskiej obramowanie jest w kolorze tworzywa pokrywającego obudowę. Także kolory obudowy różnią się od siebie. Modele brytyjskie zostały wyprodukowane w kolorach: czarny, niebieski, zielony, brązowy, czerwony, bordowy, szary. W 1935 powstał srebrny model dla upamiętnienia Srebrnego Jubileuszu koronacji króla Grzegorza V. Najrzadsza wersja – Modernist , wypuszczona została na rynek w 1930 r. z okazji sezonu bożonarodzeniowego i pokryta była wzorem geometrycznym.

Aparat wyposażony jest w prostą soczewkę meniskową, prostą przysłonę przesuwną o trzech wielkościach, dwa odblaskowe wizjery  oraz dwa wejścia statywowe dla zdjęć poziomych i pionowych. Z boku obudowy znajduje się pokrętło przewijania filmu, w dwóch wersjach – w formie zakręconego klucza (1929 – 1931) lub w formie gałki (1931 - 1935). Pokrycie obudowy posiada wytłoczone prostokątne linie, a tylna klapka wytłoczony emblemat producenta z nazwą aparatu (wersja 1929 - 1931 r.), pozostałe modele mają płaską obudowę. Czerwony otwór z tyłu obudowy wskazuje stopień przewinięcia filmu.

Specyfikacja:

Typ: aparat skrzynkowy

Producent: Kodak Limited, Wielka Brytania, Londyn

Lata produkcji: 1929-1935

Film: zwijana błona (rozmiar 120) dla negatywu o wielkości 2 ¼  x 3 ¼ cala

Rozmiary obudowy: 10,3 x 13,8 x 7,6 cm

Migawka: prosta z szybkością T, I

Soczewka: meniskowa

Przysłona: prosta przesuwna (3 wielkości)

Ogniskowanie: stałe

Oryginalna cena:  2,50$ (cena w 1931 roku, co odpowiada ok.  35$ w 2012 roku)

Model prezentowany poniżej, który posiadam wyprodukowany został  w  latach 1929-1931 roku (posiada pokrętło w formie zakręconego klucza). Wyprodukowany został w Harrow w Londynie (obudowa nr seryjny H569). Na zdjęciach poniżej także w zestawieniu z brytyjskim modelem w kolorze czerwonym.

Z mojej kolekcji: Zenit 3

Całkiem niedawno trafił w moje ręce aparat produkcji radzieckiej Zenit 3. Jest to lustrzanka jednoobiektywowa (SLR). W korpus aparatu wbudowane jest lustro, które kieruje światło padające na matówkę i dalej, przez pryzmat pentagonalny, do wizjera. Aparat produkowany był przez KMZ (Красногорский механический завод) w ZSRR w latach 1960-1962. Wyprodukowany został w ilości 81 776 sztuk. Zenit 3 jest trzecim modelem z serii aparatów Zenit.

Pierwszy model Zenit produkowany był w latach 1953-1956, drugi – Zenit S w latach 1955-1961. Zenit 3 od poprzednich modeli różni się dodanym samowyzwalaczem oraz wyposażony jest w szybszy naciąg wajchą, a nie pokrętłem jak wcześniej. Zmodyfikowany został nieco wygląd aparatu, unowocześniono także czasy – teraz od 1/30 s do 1/500 s.

Konstrukcyjnie Zenit wywodzi się z niemieckiego aparatu dalmierzowego Leica II. Pierwsze wersje aparatu były modyfikacją aparatu Zorkij, w którym górną jego część zastąpiono układem z lustrem i pryzmatem. Aparat produkowany był z obiektywem Industar-50, Wega-1 oraz Helios-44 (kopia Carl Zeiss Jena Biotar 2/58). Posiada samowyzwalacz mechaniczny o czasie ok. 7 sek. Jedną z wad tego aparatu jest sposób wkładania filmu, zaczerpnięty z Zorki, czyli od spodu aparatu (wyjmowana dolna pokrywa). Zmienione to zostało dopiero w wersji 3M, w której zamontowano wygodniejsza zdejmowaną klapkę.

Specyfikacja:

Nazwa aparatu: Zenit 3

Typ: lustrzanka jednoobiektywowa (SLR) 35 mm

Producent: KMZ (Красногорский механический завод), Krasnogorsk, ZSRR

Lata produkcji: 1960-1962

Film: błona perforowana 35 mm (format zdjęć 24 x 36 mm)

Rozmiary obudowy: 910 x 1380 x 100 mm

Migawka: płócienna o przebiegu horyzontalnym, 1/500 s – 1/30 s, B

Przysłona: 2 – 16

Obiektyw: Helios-44 2/58

Ogniskowanie: 0,5m - ∞

Model, który posiadam (nr seryjny 61027072) wyposażony jest w obiektyw Helios-44 (nr seryjny 0054271). Aparat jest solidny, mechanicznie sprawny, posiada lekkie zadrapania na korpusie, szkła bez rys. W zestawie z oryginalnym skórzanym pokrowcem.

Z mojej kolekcji: Zeiss Ikon Tenax I

W tym tygodniu chciałbym Wam pokazać nowy nabytek. Nie mogłem się oprzeć przed zakupem i do mojej kolekcji aparatów dołączył aparat produkcji niemieckiej Zeiss Ikon Tenax. Właściwie jest to Tenax I, a został faktycznie wprowadzony na rynek po aparacie Tenax II, o wiele rzadszym i droższym, posiadającym wymienny obiektyw i dodatkowe funkcje. Tenax I produkowany był w latach 1939-1941 oraz ok. 1948-1953. Po II wojnie światowej produkcja została wznowiona we wschodnich Niemczech.

Aparat używa filmu 35 mm dla zdjęć formatu kwadratowego 24 x 24 mm. Mały format pozwala na wykonanie 50 zdjęć na 36-klatkowym filmie. Fotografia małoobrazkowa zawdzięcza swoją olbrzymią popularność przede wszystkim błonie 35 mm, stosowanej w kinematografii. Gdy w roku 1913 powstał prototyp małego aparatu Leica, dającego zdjęcia 24 x 36 mm, przez połączenie dwóch klatek 18 x 24 mm na normalnej błonie kinowej, nie przypuszczano, że konstrukcja ta zapoczątkuje olbrzymi rozwój nowej gałęzi fotografii i stanie się zaczątkiem potężnego przemysłu. Leica zapoczątkowała nową erę w historii fotografii – erę fotografii małoobrazkowej. Powstało wiele grup aparatów małoobrazkowych, a format zdjęć 24 x 24 mm, który wykorzystuje Tenax, jest jednym z nich.

Jest to o wiele prostszy aparat niż Tenax II, nie posiada dalmierza, wyposażony jest w składany celownik (typu Albada), migawkę Compur oraz obiektyw Zeiss Novar-Anastigmat 3,5 cm f/3.5. Część z aparatów wyprodukowanych wcześniej wyposażona była w obiektyw Carl Zeiss Jena 3,5 cm f/2.8 Tessar. Na górnej części obiektywu znajduje się złącze flesza.

Sposób wykonywania zdjęć aparatem Tenax polega na posuwie błony sprzężonym z mechanizmem do naciągania migawki. Dzięki temu uruchomienie migawki możliwe jest dopiero po przesunięciu błony. Trzymając aparat w ręku, najpierw lewym palcem wskazującym należy nacisnąć i naciągnąć znajdującą się z jednej strony obiektywu składaną dźwignię, która przesuwa film wewnątrz obudowy, a następnie prawym palcem wskazującym nacisnąć wyzwalacz, znajdujący się po drugiej stronie obiektywu. Przy okazji naciągania dźwigni, na górnej pokrywie obudowy przesuwa się automatycznie licznik zdjęć.  Posuw błony odbywa się za pomocą wałka i zaczepów wchodzących w perforację błony. Błonę zakłada się przy dziennym świetle wraz z kasetą do komory zdawczej aparatu, skąd w miarę dokonywania zdjęć przechodzi ona do komory odbiorczej, a po naświetleniu całej taśmy zostaje za pomocą zwrotnego przewijacza przewinięta z powrotem do kasety i razem z nią może być wyjęta z aparatu przy świetle dziennym. Na dolnej pokrywie obudowy znajduje się pokrętło służące do jej otwierania, z oznaczeniami A (Aufmachen – otworzyć) oraz Z (Zumachen – zamknąć).

Specyfikacja:

Nazwa aparatu: Zeiss Ikon Tenax (Tenax I)

Typ: aparat małoobrazkowy 35 mm

Producent: Zeiss Ikon, Drezno, Niemcy

Lata produkcji: 1939-1941, ok. 1948-1953

Film: błona perforowana 35 mm (format zdjęć 24 x 24 mm)

Rozmiary obudowy: 110 x 65 x 45 mm

Migawka: Compur 1/500 s – 1 s, B

Przysłona: 3,5 – 16

Obiektyw: Novar-Anastigmat 1:3,5; f=35 mm

Ogniskowanie: 1m - ∞

Oryginalna cena: RM 98,- (Reichsmark) (1939r.)

Aparat, który posiadam pochodzi prawdopodobnie z ostatniego okresu jego produkcji (według jednego ze źródeł te produkowane przed 1941 rokiem oznaczone były numerami seryjnymi zaczynającymi się od liter H, J, M). Jego numer seryjny to 66 855. Stan aparatu oceniam na bardzo dobry. Solidne wykonanie, obudowa (okleina) bez przetarć i wgnieceń, metalowa obudowa bez rdzy. W kwestii optyki, na obiektywie występują mikroryski. W zestawie z aparatem posiadam skórzany futerał.

Reklama w German Magazine Münchener Illustrierte Presse vol16 nº 22, 1939 (

http://www.flickr.com/)